Tasha’s verhaal
Ik ben op het politiebureau met een Oegandese vrouw van 25 jaar. Ze heet Tasha en woont al een jaar bij ons, samen met haar zoontje die hier is geboren en opgegroeid. Tasha is bang, ze is nog nooit in aanraking geweest met de politie, ik zelf al regelmatig. Tasha heeft nog nooit bewust een wet overtreden, ik gister nog. En toch zitten we hier niet voor mij maar voor haar. Ze geloven haar verhaal niet. Ze wordt verdacht van oplichting. Ik mag mee naar binnen en zit naast haar als ze zich voor de zoveelste keer moet verantwoorden, haar verhaal moet vertellen tegenover twee vreemde mensen in uniform die vragen op haar blijven afvuren alsof ze een crimineel is.
