De Aswoensdagwake dit jaar was een kleurrijke gebeurtenis. Frits had via via gehoord dat er veel homoseksuele Cubanen gevangen zaten in de Grensgevangenis, dus had hij alle regenboogvlaggen meegenomen die we in huis hebben. Weliswaar de vredesvlag en niet de LHBTQ-vlag, maar wie ziet het verschil? En inderdaad werd er deze keer wel erg enthousiast terug gezwaaid vanuit de afdelingen achter de hoge muren.
Teshale is een rustige man die een halfjaar bij ons in huis woonde. Hij komt nog regelmatig langs om mee te helpen in de tuin en gezellig aan te schuiven bij het diner. Ik vroeg of hij wat wilde vertellen over zijn leven.
Sinds 2014 is Pieter van Ginneken regelmatig een aantal weken of dagen in het Noëlhuis te vinden om het kernteam te ondersteunen. Met zijn rustige aanwezigheid en wijze woorden wordt hij erg gewaardeerd. Op een zaterdagmiddag zitten Willem en ik op de bank te luisteren naar het levensverhaal van Pieter. Ik realiseer me hoeveel waarde het heeft om in een gemeenschap met momenteel veel jonge mensen, te luisteren naar de levenservaringen van oudere generaties. En van Pieter, een echte verhalenverteller, in het bijzonder.
