Er gebeurt van alles in huis. Bewoners komen en gaan, bezoek schuift aan, kinderen groeien op, goede mensen komen donaties brengen, fietsen doen het plotseling weer, en het gebed klinkt dagelijks in de kapel. Hier kun je lezen hoe het eraan toe ging afgelopen jaren.
“Maar ik zeg jullie: houd van je vijanden en bid voor de mensen die jullie in moeilijkheden brengen. Dan zijn jullie echt kinderen van God. Want de Eeuwige laat de zon opgaan over goede en slechte mensen. En de Eeuwige laat het regenen voor mensen die goed zijn en voor mensen die slecht zijn. […] Wees goed en volmaakt, net zoals jullie hemelse Vader goed en volmaakt is.” – Mattheüs 5: 44-45, 48
Toen Nikki Apeldoorn (35) als jongvolwassene het christelijke geloof omarmde, betekende dat voor haar ook een wegtrekken uit het oude en vertrouwde. “Zoals ook Abraham en Ruth wegtrokken”, zegt ze. Jaren van omzwervingen begonnen: naar Taizé, Santiago de Compostella, Latijns-Amerika. In Guatemala trad ze in bij een congregatie van zusters Dominicanessen en woonde in een sloppenwijk van de hoofdstad. Uiteindelijk bleek dat niet haar bestemming. Na haar terugkeer in Nederland sloot ze zich aan bij het Jeannette Noëlhuis.
Hoe goed nieuws te verkondigen aan geïllegaliseerde, arm gemaakte en verdrukte mensen als het vertrappen doorgaat? “Welkom!” “Wil je kleren wassen? Hier is de wasmachine.” “Wifi? Dit is het wachtwoord.” “Eten: kijk eens wat er in de keuken van je gading is en om zes uur eten we samen, schuif aan als je wil.” “Hoe was je dag?” “Ga je mee op vakantie naar Dopersduin in Schoorl?” “Ben je middenin de nacht verlamd, verstikt, verpletterd? Chris neemt je mee naar de EHBO.” Terwijl de machten en krachten die mensen proberen te vermorzelen als molenstenen werken, is ons ‘welkom’ goed nieuws.
