Heiligen – Korrel Zout | Catholic Worker Amsterdam

Pacifistisch realisme

Europa bewapent zich opnieuw. Defensiebudgetten stijgen, dienstplicht wordt heroverwogen en oorlogstaal sluipt steeds vanzelfsprekender ons publieke debat binnen. Terwijl ik dit schrijf, razen F-35-gevechtsvliegtuigen over ons huis. Machines die tonnen CO₂ per vlieguur uitstoten en oefenen met het (zo effectief mogelijk) verwoesten van al wat leeft (door het droppen van kernwapens) in naam van onze zogenaamde veiligheid. En dan heb ik het nog niet eens over de subtiele maar hardnekkige propaganda van de noodpakketten.

Hoe Dorothy Day mijn leven op z’n kop zette – en vaste grond gaf

Jaargang 37 nr. 2

De eerste keer dat ik de naam Dorothy Day hoorde, ging er een totaal nieuwe wereld voor me open. Ik zat met Anton de Wit op een terrasje in het centrum van Amersfoort. Hij was toen nog de langharige freelancejournalist met relativerende tegendraadsheid en nog niet de keurig in pak gestoken hoofdredacteur van het Katholiek Nieuwsblad. Ik was bezig aan een proefschrift en had in mijn vrije tijd het manuscript van Antons boek Van klokken en klepels meegelezen. En bovenal was ik op zoek naar een manier om als progressieve christen katholiek te zijn in een kerk die tamelijk traditioneel ingesteld is.

Pier Giorgio Frassati

Jaargang 37 nr. 2

Zowel als Catholic Worker als lekendominicanes ben ik zeer geïnspireerd door het leven van Pier Giorgio Frassati. Toen ik onlangs zijn lichaam bezocht in de kerk in Rome waar ook het lichaam van Catharina van Siena ligt, wist ik eigenlijk nog niet zo goed wie hij was. Ik had natuurlijk al van hem gehoord en dat hij heilig verklaard zou worden, maar dat wekte nog niet direct mijn interesse. Wat me echt aantrok, was dat hij een anti-fascistische lekendominicaan was en dat hij slechts 24 jaar oud werd. Wie was deze man die in zo’n korte tijd zo’n leven wist te leiden?

Sorry, could not load additional content. Try reloading the page.