Hoe Dorothy Day mijn leven op z’n kop zette – en vaste grond gaf
De eerste keer dat ik de naam Dorothy Day hoorde, ging er een totaal nieuwe wereld voor me open. Ik zat met Anton de Wit op een terrasje in het centrum van Amersfoort. Hij was toen nog de langharige freelancejournalist met relativerende tegendraadsheid en nog niet de keurig in pak gestoken hoofdredacteur van het Katholiek Nieuwsblad. Ik was bezig aan een proefschrift en had in mijn vrije tijd het manuscript van Antons boek Van klokken en klepels meegelezen. En bovenal was ik op zoek naar een manier om als progressieve christen katholiek te zijn in een kerk die tamelijk traditioneel ingesteld is.

