Eind 2024 vroegen twee oud-huisgenoten of Fouad, een Marokkaanse vriend, bij ons kon logeren. Hij kwam net uit Valencia, waar hevige overstromingen hadden geleid tot honderden doden. Met een vriend deelde hij er een kelderwoning. De vriend kwam om, Fouad overleefde maar raakte gewond aan zijn been. Er stond net even een kamer leeg. Hij kon een week blijven slapen, maar daarna moest hij weer verder.
Zolang ik me kan herinneren, heb ik veel met angst te maken. Angst voor ongelukken, lintwormen, ziektes, overgeven, verandering en de dood – een fijnmazig web van angsten. Het leven is fragiel. Dat is een van mijn zekerheden in het leven. Het voelt niet alsof ik daar ooit bewust voor gekozen heb. Waarschijnlijk delen de meeste mensen het inzicht in de fragiliteit van het leven. Ik begrijp alleen niet waarom de meeste mensen vrijer van angst lijken te zijn en het leven minder als bedreigend lijken te ervaren.
Allereerst dank aan allen die door hun materiële steun en gebed een plek als deze mede mogelijk maken. Jullie zijn een essentieel onderdeel van dit geheel!
