O.k., in het origineel gaat het over ‘melaatsheid’, ‘priester’ en ‘Mozes’, in plaats van ‘illegaalheid’, ‘IND-ambtenaar’ en ‘de Wet’. En natuurlijk gaat er in zo’n hertaling iets verloren. Maar het verduidelijkt ook een boel. Waarom Jezus niet meer openlijk in een stad kan verschijnen bijvoorbeeld. En waarom de schriftgeleerden een paar verzen verderop Jezus boos vragen waar hij het gezag vandaan denkt te halen om mensen zomaar ‘genezen’ te verklaren. Net zoals het recht om iemand ‘legaal’ te verklaren nu aan de staat voorbehouden is, was het recht om iemand ‘genezen’ te verklaren toen alleen voor de priesters, legt de theoloog Ched Myers uit in zijn boek ‘Binding the Strongman’. Voor mij maakt dat veel verschil. Door het verhaal te lezen als een aanklacht tegen het onrechtvaardige reinheidssysteem van Jezus’ tijd, waarin iemand die fysiek ziek was ook nog eens sociaal buitengesloten werd, wordt het wonder nog veel wonderbaarlijker.
En dit is nog maar het begin. Jezus gaat verder met zijn campagne om onrecht en vooroordelen te genezen: door mensen boven de sabbat te stellen, bijvoorbeeld. En door bloedende vrouwen serieus te nemen, buitenlanders en Romeinse bezetters als mensen te zien, en het geloof van de melaatse Samaritaan te prijzen boven dat van zijn geloofsgenoten. Jezus is in deze teksten geen man die zieken geneest zoals een rijke toerist dollar-briefjes uitdeelt, zonder besef van de systematische problemen. Maar Jezus is iemand die op geweldloze wijze verandering teweeg brengt. Wat een wonder!