De politieke fictie van grenzen
Tijdens een van onze wakes bij de grensgevangenis van Schiphol las Sofie ‘Psalm’ van Wisława Szymborska voor. Dit gedicht raakte mij diep omdat het laat zien wat die plek probeert te ontkennen, dat grenzen geen eigenschap van de wereld zijn, maar een menselijke ingreep die voortdurend botst met hoe leven zich daadwerkelijk beweegt. Het zette me aan het denken over de racistische en dodelijke politieke fictie van grenzen en over waarom we zo hardnekkig in die fictie blijven geloven.
