Uitdrijvingsgebed

In de Naam van de Gekruisigde en Opgestane,

die door het rijk werd vermoord maar niet overwonnen,
die geesten uitdreef in de synagoge en tafels omkeerde in de tempel
staan wij vandaag op om de machten van dood en onderdrukking
te benoemen en te ontmaskeren.

Wij voelen hoe duisternis zich verschuilt
in diplomatieke taal en blinkende pakken,
hoe oorlog zich tooit als orde,
en moord als verantwoordelijkheid.
Daarom spreken wij hardop:
Machten van overheersing, geesten van koloniale logica,
gedrochten van wapengekletter en economische ketenen,
wij zien u.

U die uw zetels bouwt in NAVO-vergaderzalen,
die applaus ontvangt na raketaanvallen,
die zich voedt met angst, met controle, met onschuldige doden,
wij noemen u en wij wijzen u af.

U die spreekt in de monden van premiers,
die doden prijst als daadkracht,
die moord viert als ‘internationale samenwerking’,
wij verbreken uw pact.

In de naam van allen die begraven zijn zonder naam.
In de naam van moeders die hun dochters zochten tussen puin.
In de naam van walvissen, die zingen door oceaanwonden heen.
Wij drijven u uit.

Wij breken het zegel van gehoorzaamheid.
Wij verwerpen het altaar van nationale veiligheid
waar telkens weer het lichaam van de aarde geofferd wordt.
Wij uiten u, macht van destructie.

Niet langer zult gij huizen in onze stilte.
Uw tijd is voorbij, de aarde zingt uw val.

Kom adem van bevrijding,
dwaal door de ruïnes en plant zaad.
Kom geest van opstand,
brandt het web van leugens weg.
Ga weg, gij geesten van oorlog.
En laat gerechtigheid haar intrek nemen.