Yemi: The philosophy of Liberty
Een korte animatievideo in het Engels waarin het verband tussen zelfbeschikking en vrijheid wordt uitgelegd.
Frits – ‘Een verhaal van liefde en duisternis’ door Amos Oz
Amos Oz deelt hoe het was om op te groeien onder Brits mandaat in het Jeruzalem van net na de Tweede Wereldoorlog met zijn ouders en grootouders en hun trauma’s van antisemitische vervolging in Oost-Europa. Zouden ze allemaal worden weggevaagd als de Britten zich terugtrokken? Zou twee staten een oplossing kunnen zijn? Zijn ouders verafschuwden Martin Buber en zijn ideeën van samenleven met Palestijnen. Zou het niet beter zijn de Palestijnen weg te vagen? Deze vragen deelt Oz door de ogen van een langzaam jong volwassen wordende mens, aan de hand van ogenschijnlijk kleine, dagelijkse voorvallen. Er doorheen geweven is ook de liefde voor zijn moeder en de pijn van hem, zijn vader en de familie over haar schier onafwendbare sterven. Echt, een geweldig boek!
Frits – ‘Martyrs to the Unspeakable’, podcast op Youtube met Jim Douglass en Jonathan Wilson–Hartgrove.
Jonathan is co-auteur van ‘Common Prayer, a liturgy for ordinary radicals’ dat wij gebruiken bij ons ochtend- en middaggebed. Jim Douglass ken ik door zijn boeken en door wederzijdse bezoeken. Jim is theoloog en vredesactivist en liet onder andere met zijn vrouw Shelley en bisschop Hunthausen een campagne opbloeien waardoor de White Trains, treinen die het grootste deel van de koude oorlog kernkoppen tussen onderzeeërs aan de kust en onderhoudsfabrieken in het binnenland vervoerden, niet meer konden rijden. ‘The unspeakable’ is een term die Trappisten monnik Thomas Merton gebruikte om het kwaad te duiden.
In zijn zojuist verschenen boek ‘Martyrs to the unspeakable’ werpt Jim licht op de machten en krachten binnen de CIA, FBI, maffia, legerleiding en de atmosfeer van anticommunisme en witte suprematie in de Amerikaanse samenleving die John F. Kennedy, Malcom X, Martin Luther King jr en Robert F Kennedy het zwijgen oplegden. Zo las ik met een schok dat er niet alleen werd gerouwd toen John F Kennedy werd vermoord, maar dat er ook vreugde heerste onder een groot deel van de samenleving dat tegen gelijke burgerrechten was.
Ik was vooral geraakt door minuut 55. Jonathan vertelt hoe hij in 2003 met Lea, zijn vrouw, en Jim vanuit Amman in Jordanië onderweg was naar Bagdad. Ze maakten deel uit van een groep Amerikanen die met hun lichamen een schild wilden vormen tegen de Amerikaanse aanval. ‘‘Over geweldloosheid waren wij op dat moment net aan het leren. Welk weten stelt je in staat om de weg van het kruis te bewandelen, ook al kan dat tot de dood leiden?” Diepe stilte. Dan antwoordt Jim: “Er welt vreugde op als je die weg gaat. Ik had een geweldige tijd met jullie (jonge mensen). Ik herinner me een moment waarop de lopen (van kanonnen) vanaf die heuvel op ons gericht waren en de auto’s voor ons in brand stonden. Maar … hey, wat is er mooier dan zo te sterven?” (vergeleken met rustig heengaan op gevorderde leeftijd, Frits).
Ik was ook geraakt door minuut 7:50 als Jim gevraagd wordt hoe hij op dit pad is gekomen en Jim antwoordt dat hij als theologieprofessor stukjes over gewetensbezwaren tegen militaire dienst schreef voor The Catholic Worker. Toen Jim daarna Dorothy voor het eerst ontmoette, vertelde hij dat hij als reservist nog steeds onder de dienstplicht zat. “Ze kijkt me heel indringend aan en vraagt: ‘Jim, hoe lang ga je daar nog mee door?’ En sindsdien houdt die vraag me bezig, want die is van toepassing op alles in mijn leven. Hoe lang ga ik nog medeplichtig zijn door dit of dat aspect van mijn leven?”