Nikki liet eerst flora en fauna rondom de kolenmijnen in Colombia tot ons spreken, afgewisseld met korte intermezzo’s van het Titanic-strijkkwartet. Op www.steentjevoorsteentje.nl kun je een indruk krijgen. Ik was niet de enige die tranen in de ogen kreeg. Terwijl we daarna doorgingen met steentjes rapen, werden de namen voorgelezen van planten en dieren die in onze streken bedreigd worden. Een schier eindeloze lijst.
Voor de actie had ik contact met een agent van de havenpolitie. Tot mijn verwondering gaf hij aan dat burgemeester Schouten, hijzelf en andere leden van de havenpolitie het zo’n mooie actie vonden, dat ze niet van plan waren ons op te pakken! Is dat repressieve tolerantie? Of voelen de burgemeester, politie, medewerkers van EECV, ProRail en andere betrokkenen ook aan dat het de verkeerde kant op gaat en proberen ze binnen hun mogelijkheden zo’n getuigenis ruimte te bieden? Misschien dat mijn uitnodiging aan burgemeester Schouten en de medewerkers van de EECV de toon zette? Hieronder deel ik een van deze brieven.
Geachte medewerkers en aandeelhouders van EECV,
EECV is een indrukwekkend bedrijf dat enerzijds een mooie rol speelt in onze samenleving. Anderzijds maak ik mij zorgen over de koers van de samenleving. Door toedoen van ons mensen sterven overal medeschepselen, soorten en hele ecosystemen. Eigenlijk zijn delta’s ‘hot spots’ van biodivers leven. Maar wij hebben van de monding van Rijn en Maas een enorme industriële woestenij gemaakt, waar goederen vanuit de hele wereld worden bewerkt en overgeslagen om een levensstijl te voeden die onhoudbaar is.
Daarom doe ik mee aan een ecotage ceremonie op 5 oktober bij het spoor dat uw bedrijf verbindt met het algemene spoornet. Met de steentjes uit dit rechte spoor naar uitsterving maken we een biodiversiteitscirkel. Met elk steentje noemen we de naam van een soort die reeds door menselijk handelen is uitgestorven of die op uitsterven staat. Naarmate de cirkel groeit, neemt het spoor af, tot er uiteindelijk geen kolen- of ertstrein meer over kan. Zo willen we onszelf en de samenleving oproepen tot een levensstijl die minder energie vergt, gebaseerd op hergebruik van de ertsen die we als mensheid tot nu toe uit de Aarde hebben gehaald. En persoonlijk denk ik dat alle meer dan menselijke natuur zich verheugt als wij niet alleen streven naar minder energie & grondstoffen verbruik, en een eerlijker verdeling ervan, maar ook naar een bescheidener aantal mensen.
Voor alle duidelijkheid: met ‘streven’ bedoel ik niet allerlei top-down maatregelen en dwang. Met ‘streven’ bedoel ik van binnenuit, uit je hart, zelf iets doen of laten.
Door een steentje te verplaatsen hoop ik bij te dragen aan groei van de samenleving van een tijdperk met de huidige industriële delta naar een delta barstensvol biodivers leven waar mensen ook deel van uitmaken.
Mocht u ook een steentje willen bijdragen, dan bent u van harte welkom. Dat kan door letterlijk een steentje te verplaatsen. Maar het kan ook, en vanuit uw aller positie misschien nog wel effectiever dan mijn steentje, door aan te sturen op industriële krimp in de riviermonding, op krimp van het energie- en grondstoffen verbruik per persoon, door mee te zoeken naar een economie waarin een bos dat groeit boven kolen- en ertsvoorraden voor ons meer waarde heeft dan een gekapte berg hout en gedolven kolen en mineralen.
ProRail wordt gewaarschuwd zodat er geen onveilige situaties ontstaan en als het spoor onschadelijk is gemaakt, zullen wij de plek duidelijk markeren.
Als een Rotterdammer mij als Amsterdammer zo’n brief zou sturen, zou ik zoiets denken als ‘bemoei je met je eige saken’, of ‘kijk naar je eige hafen’ (op z’n Amsterdams uitgesproken). Welnu, ik doe ook mee aan zulke acties in de haven van Amsterdam. Maar de biodiversiteit van de monding van Rijn en Maas was (en kan!) zo veel groter en de enormiteit van de industrie is er zo veel groter, dat ik mij geroepen voel om ook aan deze ecotage ceremonie in uw stad mee te doen.
In de hoop dat toekomstige generaties mensen en alles wat leeft samen van een uitbundig bloeiende aarde zullen genieten, wens ik u
Frits ter Kuile