Beste lezer,
Terwijl we deze nieuwsbrief maakten, begon de zon weer langer te schijnen en de natuur te ontwaken. We maken ons vaak grote zorgen over de toestand van de wereld, het lijden van onze huisgenoten, de verrechtsing van de politiek, de oorlogsvoorbereidingen om ons heen (is het niet logischer om ons voor te bereiden op vrede? Dat is toch immers wat we willen?). In deze duisternis geeft het hoop om te zien hoe zaadjes en dieren die we in de winter hadden doodgewaand opnieuw tot leven komen. Daarom ook in deze uitgave, naast treurige verhalen ook veel stukken over kippen, walvissen en overlevers. En imperfecte gastvrijheid. We weten niet of we effectief zijn of of ons werk resultaat zal hebben, maar we weten dat we hoop moeten blijven houden en stug door moeten gaan met wat we doen. Want net als begraven zaadjes die in de lente ontkiemen zal ook de liefde dit politieke klimaat overleven.
Susan