Maar naast sentimenteel is het ook een praktische puzzel. Want alhoewel we al een half jaar geleden de unit leeg zouden opleveren, was er stiekem toch nog best wat rommel in terechtgekomen.
Onze tuin is momenteel dus een vrolijke chaos met overal tuingereedschap, kinderspeelgoed, grof vuil en fietsen. Mieke was gisteren een mooi gereedschapshokje van Marktplaats aan het ophalen om weer enigszins orde te scheppen. Ze vertelde dat de verkoper een hele leuke man was. Hij had het afdakje zelf gebouwd van oude pallets, en werkt (net als Mieke) bij een volkskeuken. Dus het was een gezellige ontmoeting. Totdat Mieke vertelde over de vluchtelingen waar we mee samen wonen. “Zijn dat niet allemaal van die luie types?” vroeg de vriendelijke doe-het-zelver. Als Mieke me dit een dag later vertelt, bekruipt me een soort schuldgevoel. Ik vraag me af: Op welke manier heb ik me vandaag eigenlijk verzet tegen de steeds toenemende vreemdelingenhaat?
Toen de woonunit hier net geplaatst werd, waren onze buren bezorgd. Ergens snap ik ze wel: dan komt er opeens een of andere hippie-commune in je dorp wonen. Of is het een christelijke sekte? Of komt er een asielzoekerscentrum? Wij zijn als christelijke leefgemeenschap soms best moeilijk te plaatsen. Inmiddels zijn de buren die zich zorgen maakten onze naasten geworden, die snel in hun trekker springen als je auto (welhaast) uit de sloot getrokken moet worden. En laatst hebben we na vier jaar aan procedures eindelijk (en zonder bezwaar van onze buren) de vergunning gekregen die we nodig hebben om hier als leefgemeenschap te mogen wonen. Wat een verademing! Maar als ik terugdenk aan de geruchten die in het begin rondgingen over onze groep, met opmerkingen als: ‘Zijn onze vrouwen straks nog wel veilig op het fietspad door de polder?’; en een brief van de burgemeester: ‘Wij dulden geen ongedocumenteerden in dit gebied’; dan voel ik opeens weer die buikpijn: wat heb ik vandaag eigenlijk gedaan tegen de ontmenselijking van kwetsbare migranten?
Meestal niets. Ik zie bijna dagelijks hoe onze politiek en samenleving steeds openlijker agressief wordt naar moslims en migranten (waarom deze groepen zo vaak op een hoop gegooid worden is me een raadsel, de meeste moslims zijn geboren Nederlanders en de meeste migranten zijn geen moslim).
Krijg je zin om samen na te denken over hoe we terug kunnen duwen tegen het systematisch buitensluiten en demoniseren van onze naasten? Kom eens langs! Dan kan je meteen helpen met onze tuin opruimen, want dat moet ook nog gebeuren.
