Stem van de bergen: “Ik ben de oudste hier, gevormd door tijd en wind. Ik zie generaties komen en gaan, hun hoop en strijd. Mijn toppen zijn heilig, mijn paden verbinden werelden. Waarom hebben jullie mijn lichaam gewond, mijn hart gebroken? Waar zijn de voetstappen van de mensen die mij respecteerden? Waar is de sereniteit van de wind die hier vroeger zong? Luister naar mijn rotsen die huilen. Ik ben niet hier om jullie rijkdom te zijn. Geef mij rust en ik zal jullie eeuwig dragen.”
Stem van de rivieren: “Ik ben het bloed van deze aarde, stromend om leven te geven. Mijn water was ooit helder en overvloedig. Nu draag ik vuil, vervuiling en verdriet. Wie zal mijn zuiverheid terugbrengen? Zijn jullie vergeten hoe afhankelijk jullie van mij zijn? Ik draag jullie lasten, ik voed jullie velden, ik koel jullie dorst. Maar wat geven jullie mij terug? Mijn stromen drogen op, mijn bronnen zijn gestolen. Zijn jullie vergeten hoe afhankelijk jullie van mij zijn? Geef mijn wateren de ruimte om weer te zingen, en ik zal jullie opnieuw zegenen.”
Stem van de bossen: “Ik ben de adem die jullie inademen, het thuis van talloze levens. Mijn bomen, ooit trots en krachtig, vallen één voor één onder de bijl van hebzucht. Elke boom die jullie nemen, elke bloem die verdort, is een deel van mij dat sterft. Voelen jullie mijn verlies? Ik voel hoe mijn wortels verstikken in de modder van vergiftigde regen. Mijn bladeren die de lucht zuiverden, zijn bedekt met de as van verbranding en verwoesting. Waar ik ooit leven gaf, groeit nu leegte. Maar ik ben niet stil. Ik fluister nog in de winden die door mijn overgebleven takken waaien. Ik klamp me vast aan elk zaadje dat hoop draagt. De mensen die mij liefhebben en met mij leven, worden verdreven, hun stemmen overstemd door het geweld van staal en vuur. Ik zie jullie machines, ik hoor jullie zagen. Begrijp dit: wanneer ik verdwijn, verdwijnen ook jullie. Mijn wortels houden de aarde vast; zonder mij zal alles uiteenvallen.”
Stemmen van de flora en fauna omtrent de mijnen: “Wij waren hier lang voor jullie en zullen hier zijn lang na jullie. Herinner je wie wij zijn: wij zijn niet alleen landschappen. Wij zijn je oorsprong, je toekomst, je ziel. Kom terug naar ons, leef met ons, niet tegen ons. Spreek onze namen met eerbied. Wij vragen niet veel, alleen dat jullie onze zang niet verstoren, onze lichamen niet breken. Het is nog niet te laat. Onze wonden kunnen helen, onze stemmen kunnen weer zingen. Maar wij hebben jullie nodig om te luisteren en te handelen, nu.”
De stem van de mijn: “Jullie hebben mijn schatten geroofd, mijn diepten leeggehaald, en mij als een open wond achtergelaten. Ik was ooit een gesloten wereld, een toevluchtsoord voor steen, aarde en mineralen die hier hoorden. Nu ben ik een litteken in het landschap. Jullie noemen mij een mijn, maar ik ben geen bodemloze put. Ik ben een wezen, een deel van de aarde, niet jullie eigendom. Elke explosie, elke lading kolen die jullie meenemen, voelt als een stomp in mijn kern. Waarom zou ik stil blijven? Waarom zou ik me blijven onderwerpen? Ik weet dat mijn rijkdommen hebben bijgedragen aan jullie vooruitgang. Maar voor welke prijs? Hoeveel levens zijn gebroken omdat ik ben geopend? Hoeveel bloed kleeft er aan de stenen die jullie uit mijn diepste lagen hebben gehaald? Ik ben niet jullie vijand, maar jullie maken mij tot een strijdtoneel. Jullie gebruiken machines en dynamiet om mij uit elkaar te halen. De kolen die jullie nemen, verbranden jullie tot as. Maar ik, de mijn, zal blijven. Zelfs als ik uitgeput ben, zal ik een leegte achterlaten die jullie niet kunnen vullen. Gebruik mij niet langer als een bron van vernietiging, maar als een kans om te leren, te herstellen, te helen. Wat jullie doen met mij, doen jullie uiteindelijk met jezelf. Ik ben niet slechts een plek. Ik ben een herinnering aan de aardse kracht en rijkdom, een spiegel voor jullie keuzes. Zullen jullie me verlaten als een dode woestijn, of mij helpen terug te keren naar leven?”
Op steentje voor steentje kun je zien hoe een grafmonument ontstond tijdens deze ecotage-ceremonie. Daar vind je ook de datum voor de volgende steentje-voor-steentje actie. Misschien tot ziens bij het kolenspoor in de Amsterdamse haven.