Toen we nog op een flat woonden stond ons 2m2 balkonnetje vol met potten. Op dat kleine stukje heb ik geprobeerd tomaat, aardbei en spinazie te kweken, met een matig succesje van 3 tomaatjes, 10 aardbeien en een handjevol spinazie. Nu keer ik elke week terug in een weelderige tuin waar ons harde werk beloond wordt met een rijke oogst.
Maar het gaat natuurlijk niet alleen om de oogst zelf. Ik leer zo veel van wat de verschillende gewassen nodig hebben in een seizoen, van de problemen (met ratten, vogels, kou) en de oplossingen waar we samen mee komen. We hebben de erwtjes zien wegkwijnen die als kiemplantje aangegeten waren, vervolgens opnieuw opleefden, toen omwaaiden en vervolgens uitdroogden. En wat geniet ik ervan om ook onze kinderen in de moestuin te zien dartelen en meehelpen! Dan zitten ze daar in het zand met hun eigen schepje of harkje en gooien onkruidjes in de emmer, of er weer uit 😉. Sofia, mijn dochtertje van 3, heeft meegeholpen met het oogsten van de aardbeien, courgettes, boontjes en aardappels.
In de moestuin hebben mijn man en ik ook onze eerste vuurdoop gehad met het organiseren van een activiteit. Bij ons in het dorp Uithoorn worden vluchtelingen opgevangen die nog wachten op papieren en gezinshereniging. We gingen een rondleiding organiseren op de boerderij, en het kwam toevallig zo uit dat Gideon en ik alle voorbereidingen op ons namen. Misschien zouden we dat uit onszelf niet zomaar op de hals gehaald hebben, maar nu gingen we ervoor. We hadden extra hulp ingeschakeld van twee vaste deelnemers van het Wereldhuis, cakes gebakken en een natuurspeurtocht voor de kinderen voorbereid. We werden blij van de enthousiaste reacties van de groep als ze langs gewassen kwamen die ze herkenden van thuis. De kinderen vonden het een hele ervaring om met Eugene in het kippenhok tussen de kippen te staan. Al met al een mooie dag om op terug te kijken.
Dan nog een laatste update: de Dorothy Gemeenschap huist nog in een barak maar de bouw van ons permanente onderkomen is nu echt begonnen! We kunnen elke dag vanuit ons raam de vorderingen volgen.
